Sturend Grondbeleid bij stedelijke- en gebiedsontwikkeling

Niet alleen in de Randstad maar ook elders in Nederland zien we de grondmarkt aantrekken als gevolg van nieuwe stedelijke- en gebiedsontwikkelingen. Logisch gevolg is een revival van het grondbeleid.

De vroeger (en nog wel) gebruikte begrippen actief grondbeleid (waarbij de gemeente aankocht) en passief/faciliterend grondbeleid (waarbij de ontwikkelaar aankocht) zijn al lang achterhaald. Het is beter is te spreken over sturend grondbeleid.

Immers, er wordt geen gebied in Nederland ontwikkeld zonder dat er tussen de gemeente en marktpartijen wordt onderhandeld en samengewerkt. Dit is des te meer aan de orde in de huidige marktomstandigheden waar gebiedsontwikkeling wordt gericht op de eindgebruiker en tot stand komt met medewerking van vele betrokken partijen.

Marktpartijen onderhandelen daarbij met overheden en omgekeerd onderhandelen overheden met marktpartijen. Daarvoor is het nodig de onderhandelingspositie te kennen door te weten hoe en wanneer de verschillende grondbeleidsinstrumenten kunnen worden ingezet.

Het gaat dan om kopen van grond (en opstallen), vestigen van een voorkeursrecht, toepassen Grex, sluiten van een anterieure samenwerkingsovereenkomst en het tijdig inzetten van het onteigeningsinstrument. Dit vergt een strategische planning en afstemming van de inzet van de instrumenten. Hierdoor kan de gewenste gebiedsontwikkeling tijdig worden gerealiseerd.