Sturend Grondbeleid bij stedelijke- en gebiedsontwikkeling

Niet alleen in de Randstad maar ook elders in Nederland is de grondmarkt aangetrokken als gevolg van nieuwe stedelijke- en gebiedsontwikkelingen. Logisch gevolg is een revival van het grondbeleid.
 
De vroeger (en nog wel) gebruikte begrippen actief grondbeleid (waarbij de gemeente aankoopt) en passief/faciliterend grondbeleid (waarbij de ontwikkelaar aankoopt) zijn al lang achterhaald. Het is beter is te spreken van sturend grondbeleid. Een concept dat op elke locatie en in iedere specifieke situatie kan worden ingezet.
 
Immers, er wordt geen gebied in Nederland ontwikkeld zonder dat er tussen de gemeente en marktpartijen wordt onderhandeld en samengewerkt. Dit is des te meer aan de orde in de huidige marktomstandigheden waar gebiedsontwikkeling wordt gericht op de eindgebruiker en tot stand komt met medewerking van vele betrokken partijen.
 
Overheden en marktpartijen zijn met elkaar in onderhandeling, over de samenwerking bij gebiedsontwikkeling. Daarvoor is het nodig de eigen onderhandelingspositie te kennen door te weten hoe en wanneer de verschillende grondbeleidsinstrumenten kunnen worden ingezet.
 
Het gaat dan om kopen van grond (en opstallen), vestigen van een voorkeursrecht, toepassen Afdeling grondexploitatie van de Wro, sluiten van een anterieure samenwerkingsovereenkomsten en het tijdig inzetten van het onteigeningsinstrument. Dit vergt een strategische planning en afstemming van de inzet van de instrumenten. Hierdoor kan de gewenste gebiedsontwikkeling tijdig worden gerealiseerd danwel de kosten worden verhaald.